Spionage in de provincie Utrecht?
Wij lezen het volgende in de N.R.Ct.:
In de omgeving van Amersfoort en over een belangrijk deel van midden-Nederland wordt sedert verscheidene weken des avonds gewerkt met lichtkogels, rood, groen of geel van kleur. Vermoedelijk bedoelt men daarmede signalen te geven, maar tot nu toe kan men niet vaststellen, voor wie deze seinen bestemd zijn en wie ze de lucht in stuurt. Ook de legerleiding stelt veel belang in deze geheime lichtsignalen en doet alles wat mogelijk is om de ‘daders’ in handen te krijgen. Wie dat zijn is moeilijk te gissen. De lichtsignalen worden meestal bij wijze van estafette doorgegeven tot zelfs heel ver in een naburig land.
Om de kans tot aanhouding der schuldigen grooter te maken, hebben de militaire autoriteiten een premie uitgeloofd voor hen of hem die de bedrijvers van dit staatsgevaarlijke gedoe weet aan te wijzen of aan te houden. Kort geleden is die premie zelfs belangrijk verhoogd.
Een paar dagen geleden was er een kans in die richting een goede slag te slaan. Vermoed wordt, dat een paar burgers die zonder daartoe gerechtigd te zijn, het officiersuniform van het Nederlandsche leger dragen, zich aan het uitzenden der lichtsignalen hebben schuldig maken. En toen kort geleden uit de gemeente Doorn, waar lichtkogels waren omhoog geschoten, een waarschuwing kwam tegen een auto waarin drie officieren en een dame zouden zitten, en toen zelfs later de route werd aangegeven waar de auto langs zou komen, toen kwam de kans. Bij hotel Oud Leusden gaf een militaire patroille met een rood licht den bestuurder van den naderende auto een stopteken. De vaart werd wel geminderd doch vlakbij de patrouille werd vol gas gegeven. Een der soldaten schoot en toen stopte de auto. Een paar officieren stapten uit en waren zeer verontwaardigd dat ze moesten stoppen. Dit psychologisch oogenblik had door de patrouille moeten aangewend worden om de heeren onmiddellijk te arresteeren. Want een weldenkend officier moet juist een soldaat prijzen die zijn plicht doet. De patrouille liet zich van zijn stuk brengen en de heeren reden weg. Op den Utrechtschen weg herhaalde zich hetzelfde spel en daar is op denzelfden auto geschoten, zonder succes evenwel.
Men dacht houvast te hebben aan het autonummer! Doch al gauw bleek ook dat vals te zijn want de eigenaar van de auto heeft met 1 januari zijn auto van de hand gedaan en is zelf verhuisd van Rotterdam naar Den Bosch. Een Amsterdamsche onderneming met een filiaal te Rotterdam, nam de auto over doch deed hem later weer van de hand en de auto is inmiddels gesloopt. De nummerborden liggen nog in de garage en hetzelfde nummer is nog vrij, d.w.z. nog niet opnieuw uitgegeven.